Прокурорын газарт сайн дураараа ирсэн хүнийг баривчлан шалгасан.
Прокурорын тусгай хэлтэс нь Так Мён-хваны эрхлэн гаргадаг “Орчин үеийн шашин” сэтгүүлд бичсэн хорон санаат мэдээллүүдэд л итгэж, цогцосгүй, гэрчгүй, нотлох баримтгүй аллагын хэргийг зохиож, зугтах эюуцгүйгээр сайн дураараа ирсэн хүнийг баривчлан шалгасан юм.
Баривчилсны дараа тогтоосон хугацаанд хэрэгт холбогдох нотлох баримт олохгүй бол суллах нь хууль ёсны журам боловч, прокурорын газар нь хэд хэдэн удаа өөр хэргээр баривчлах зөвшөөрлийг өөрчилж (тусдаа мөрдөн байцаалт) баривчилгааг үргэлжлүүлсэн юм. (Шийтгэхээс өмнөх хоригдсон хугацаа 230 хоног)
Баривчилсны дараа Жо Хи-сон ерөнхийлөгчийн гэр бүл, ойр тойрны хүмүүс төдийгүй, итгэгчдийн эргэн тойронд ч гүнзгийрүүлэн шалгаж, оёдлын үйлдвэрийн татварын шалгалтыг оруулаад үгчилбэл бүгдийг нь “сэгсэрсэн” юм.
Оёдлын үйлдвэр гэдэг нь тухайн үед улс орны өнцөг булан бүрээс ямар ч төлөвлөгөөгүйгээр Сөүл рүү ирсэн олон хүмүүст зориулагдсан байсан бөгөөд тэдний ихэнх нь унтах газар ч үгүй, хоол идэх мөнгө ч үгүй байсан юм. Эхэндээ тахилын ширээний хоёрдугаар давхарт эмэгтэйчүүд, нэгдүгээр давхарт эрчүүд унтах боломжтой байсан. Ялалтын тахилын ширээний мөргөлийн танхим нь хоёр давхар подвалтай бөгөөд нэгдүгээр давхарт үндсэн тахилын ширээ, дунд давхарт дунд тахилын ширээ байрладаг. Энэ нь сүм хийд шиг урт сандал дээр сууж мөргөл үйлдэх арга биш, харин хивсэн шалан дээр дэр тавьж суугаад мөргөл үйлдэх арга тул зүгээр л нээлттэй, өргөн зай юм.
Үүний дараа тэдний амьжиргааг залгуулахын тулд 200 орчим хүний багтаамжтай оёдлын үйлдвэр байгуулж, тэр орлогоороо ойр орчимд өрөө хөлсөлж, бие даасан амьдралтай болж, нутаг дахь эцэг эхдээ мөнгө илгээж, тахилын ширээнд өргөл өргөж үйл ажиллагаагаа явуулж байсан юм.
Так Мён-хван нь Ялалтын тахилын ширээ болон энэ оёдлын үйлдвэртэй холбогдуулан Ялалтын тахилын ширээ болон ерөнхийлөгч Жо Хи-соныг устгах зорилго тавьж, өөрийн төсөөлөлдөө ургуулсан “Мөнхийн амьдралын сүм” (Yeongsaenggyo) хэмээх байгууллагыг олон нийтийн бэлгийн харилцаа, хорих, тусгаарлах амьдрал, хөдөлмөрийн мөлжлөг, цалин дээрэмдэх, урвагчдыг цаазалдаг бүлэг, бөөнөөр хөнөөх зэрэг бохир мушгилт, гүтгэлэг, хуйвалдаан, өдөөн хатгалгын шинжтэй нийтлэлүүдээр өөрийн сэтгүүлийг бараг л дүүргэсэн юм.
1993 онд Христийн шашны ахлагч байсан Ким Ён-самын засгийн газар гарч ирэхэд, Цэнхэр ордон доторх Буддын хөшөө барималуудыг буулгаж, хуурамч шашныг устгахыг уриалж эхлэхэд, Так Мён-хван нь Ялалтын тахилын ширээтэй холбоотой гомдол, өргөдлөө дахин дахин гаргаж байсан бөгөөд, санамсаргүй тохиолдлоор тэмбүү өвчтэй сүмийн пасторын эхнэр нь тэргүүн хатагтайтай Ихва эмэгтэйчүүдийн их сургуулийн нэг ангийн найз байсан тул тэрхүү холбоогоор дамжуулан Сөүлийн дүүргийн прокурорын газрын тусгай хэлтэс эцэст нь бүрэн хэмжээний мөрдөн байцаалтыг эхлүүлсэн юм.
Хэвлэл мэдээлэл ч мөн Так ноёны мэдэгдлүүдэд л итгэж, өмнөх шашны байгууллагуудтай холбоотой хэрэг, ослуудыг жагсаан дурдаж, хуурамч шашны хүрээнд үнэнийг дарангуйлж, хүн төрөлхтнийг хэрэгжүүлэх үнэн бодит сургаал тархахаас урьдчилан сэргийлж, нийгмийн хувьд “оршуулгыг” тэргүүлсэн юм.
Так Мён-хван нь Ялалтын тахилын ширээ болон ерөнхийлөгч Жо Хи-соныг ийм ихээр гүтгэж, дайсагнаж эхэлсэн шалтгаан нь өөрийнх нь шаардсан 300 сая воныг татгалзаж, хаалганы гаднаас хөөгдсөн явдал байв. Так ноён нь олон шашны байгууллагуудыг сурвалжилж, “Орчин үеийн шашин” хэмээх сэтгүүл гаргадаг сэтгүүлч байсан бөгөөд тэрээр еретик/хуурамч шашныг тодорхойлох, нийтлэлийн чиглэлийг наймаалцаж, сэтгүүлээ албадан борлуулах, мөнгө шаарддаг байсан юм. Тэрээр Дэсон сүмийн пасторт иймэрхүү үйлдлээ тасралтгүй хийсээр байгаад эцэст нь тэр пасторын жолоочийн гарт амь насаа алдсан юм.