مدیریت مذبح
سیستم جهانی مدیریت مذبح، کارآمد و غیرقابل نفوذ در برابر فساد، بر اساس قانون رویه
مذبح پیروزی از قدیسانی که از منجی حقیقی و خداوند پیروی می‌کنند و از مذبح تشکیل شده است.
از منظر ایمانی، این یک ساختار خطی بسیار ساده بین خداوند و من است، اما عناصر مرتبط با مذبح که شرایط را برای عبادت روزانه فراهم می‌کنند، یعنی امور مختلفی که از نهاد حقوقی و ساختمان ناشی می‌شوند، ساختاری هستند که ایمان ما را برای ادامه یافتن حمایت می‌کنند.
بنابراین، مدیریت مذبح اگرچه مستقیماً با ایمان مرتبط نیست، اما به عنوان عنصری که می‌تواند نه تنها بر قدیسان، بلکه بر خداوند و کار (役事) نجات بشریت تأثیر مهلکی بگذارد، نباید در نقطه کور قرار گیرد و به شیطان اجازه نفوذ داده شود، بلکه بخش بسیار مهمی است.
این مربوط به زمانی است که دین کاتولیک در گذشته رونق داشت. از آنجا که تنها دین تعیین شده توسط دولت بود، همه مجبور بودند به کلیسا بروند، و درآمدهای ناشی از هدایا به کلیسا سرازیر می‌شد. در نتیجه، اگر کسی در کلیسای کاتولیک به اصطلاح “جایگاهی” پیدا می‌کرد، مشکل معیشت او حل می‌شد. بنابراین، با رد و بدل شدن رشوه و خرید و فروش مناصب روحانی، ده‌ها هزار شغل در کلیسا ایجاد شد. کسی نمی‌دانست چه کسی کجا چه کاری انجام می‌دهد، اما پول همین‌طور به هدر می‌رفت. نابرابری بین کلیساها نیز یک مشکل بود. کلیساهای کوچک محلی مشغول پرداخت باج به کلیساهای بالاتر بودند. اینگونه بود که کلیسا به کانون فساد تبدیل شد.
این دلیلی است که وقتی مذبح پیروزی منجی حقیقی گسترش می‌یابد، باید سیستمی وجود داشته باشد که بتواند از وقوع چنین اتفاقاتی پیشگیری کند، یعنی یک “دستورالعمل واضح برای مدیریت مذبح”.
“دستورالعمل مدیریت مذبح” عبارت است از مجموعه‌ای از قوانین، رویه‌ها و مقرراتی که فرآیند انجام کار و فرم‌های مورد استفاده در آن فرآیند را تعیین می‌کند.
مذبح پیروزی یک نهاد تجاری نیست که به دنبال کسب سود باشد. بنابراین، آمدن به مذبح به عنوان وسیله‌ای برای امرار معاش امکان‌پذیر نیست، و این یک اصل اساسی و غیرقابل تغییر است.
مذبح پیروزی مکانی برای کسب درآمد نیست، بلکه “معبدی است که با روح القدس تولد دوباره می‌بخشد.”
در مورد خادمان ثابت یا در موارد خاص، می‌توان کمک هزینه زندگی یا پاداش را بر اساس مستندات پشتیبانی کرد.
هزینه‌ها به طور کلی به “هزینه‌های نگهداری ضروری” و “هزینه‌های پیشبرد پروژه” طبقه‌بندی می‌شوند.
“هزینه‌های نگهداری ضروری” عبارتند از انواع مالیات، قبوض برق و آب و سایر هزینه‌هایی که به دلیل نهاد حقوقی/زمین/ساختمان مذبح به طور خارجی و ناگزیر پرداخت می‌شوند.
“هزینه‌های پیشبرد پروژه” عبارتند از هزینه‌هایی که می‌توان گیرندگان یا مبالغ پرداختی را به صورت داخلی تنظیم کرد. این هزینه‌ها به “پروژه‌های ضروری” و “پروژه‌های پروژه‌ای” تقسیم می‌شوند.
به عنوان مثال،
۱) “پروژه مدیریت مذبح”. این شامل پاداش برای افرادی است که در رابطه با هزینه‌های نگهداری ضروری خدمت می‌کنند.
فقط “پروژه مدیریت مذبح” یک “پروژه ضروری” است.
اگرچه یک پروژه ضروری است، اما مانند پروژه‌های پروژه‌ای، پاداش بر اساس شواهد واضحی مبنی بر اینکه چه کسی، چه زمانی، کجا، چه کاری و برای چه مدت انجام داده است، پرداخت می‌شود.
آنچه در “پروژه مدیریت مذبح” گنجانده می‌شود، به شدت به مسائل مربوط به “هزینه‌های نگهداری ضروری” محدود می‌شود.
پروژه‌های ضروری را نمی‌توان متوقف کرد.
۲) “پروژه اتاق بشارت 종로”. این شامل تمام هزینه‌های (اجاره ماهانه، مالیات و عوارض و غیره) است که در “اتاق بشارت 종로” ایجاد می‌شود.
“پروژه اتاق بشارت 종로” یک “پروژه پروژه‌ای” است.
اگرچه این یک پروژه بسیار مهم است زیرا “بشارت” در نام آن وجود دارد، اما پروژه پروژه‌ای به این معناست که اگر پس از امتحان کردن، عملکرد آن کمتر از حد انتظار باشد، می‌توان آن را متوقف کرد.
همه پروژه‌ها در واحدهای تعیین شده (۱ ماه، ۳ ماه، ۶ ماه، ۱ سال) مراحل پیشنهاد (شامل بودجه)، بررسی، تصویب، اجرا، گزارش میانی، گزارش عملکرد و خاتمه را طی می‌کنند، و تمام مراحل مستندسازی می‌شوند.
حتی اگر کسی نپرسد که کدام پروژه چگونه پیش می‌رود، با این انتظار که خداوند خواهد پرسید، با وجدان مدیریت می‌شود.
- هنگام شروع یک پروژه جدید، تمام پروژه‌های در حال انجام بر اساس هزینه‌ها نام‌گذاری شده و فهرست آنها مدیریت می‌شود.
- نام پروژه مربوطه به درخواست‌نامه و سند تأیید هزینه ضمیمه می‌شود.
- صرف نظر از اینکه مبلغ هزینه چقدر کم باشد، برای هر پروژه، درخواست‌نامه و سند تأیید هزینه به صورت مستقل تهیه می‌شود.
- هزینه‌هایی که به عنوان بخشی از پروژه‌های دیگر پنهان می‌شوند، مجاز نیستند.
- هنگامی که پس از اتمام یک پروژه، پیشنهاد جدیدی ارائه می‌شود، “گزارش عملکرد: محتوا شامل عملکرد در مقایسه با کل ورودی (مالی، نیروی انسانی، زمان)” با دقت از دیدگاه خداوند بررسی و تصمیم‌گیری می‌شود.
جهت‌گیری هزینه‌ها
سوراخ‌های نشت در انبار هانانیم را مسدود کرده، و هدایای قدیسان را برای کار (役事) نجات بشریت و قدیسان هزینه می‌کنیم.
پاداش برای خادمان
پاداش برای خدمت، حقوق نیست.
قراردادی نیز برای خدمت وجود ندارد.
اما این ابراز قدردانی مذبح از خادمان به صورت مالی است. گاهی اوقات افراد زیادی می‌آیند و کمک می‌کنند، اما لطفاً درک کنید که این فقط به خادمان اصلی پرداخت می‌شود.
حتی اگر خادم پاداش را رد کند، ابتدا پاداش پرداخت می‌شود و رویه اهدای آن توسط فرد حفظ می‌شود.
فعالیت‌های مرتبط با بشارت از آنجا که وظیفه هر قدیس است، در حوزه خدمت قرار نمی‌گیرد.
وظایف و سمت‌ها
برای هر وظیفه حداقل ۳ نفر در نظر گرفته می‌شود و همه کار یکسانی انجام می‌دهند، و نماینده به صورت چرخشی از بین آنها انتخاب می‌شود.
سمت‌هایی مانند مدیر، معاون مدیر، رئیس بخش، معاون رئیس که سلسله مراتب را بین قدیسان مشخص می‌کنند، استفاده نمی‌شوند. در عوض، تمرکز بر این است که چه کاری انجام می‌شود و چگونه آن کار انجام می‌شود، و حداقل ۳ نفر به طور یکسان کار می‌کنند.
به عنوان مثال، ۳ نفر مسئولیت دبیر کلی را بر عهده می‌گیرند. با تشکیل تیمی از افراد باتجربه و افراد معرفی شده، آنها می‌توانند تجربه کسب کنند و کار را توزیع کنند، تا فرصت‌هایی مانند فعالیت‌های بشارتی که برنامه اصلی یک مؤمن است، ایجاد شود.
۳ نفر نیز مسئولیت ریاست را بر عهده می‌گیرند. اما از آنجا که عنوان “رئیس” یک وظیفه مرتبط با کار نیست، عناوین جدیدی مانند “مدیر عملیاتی ارشد (COO, Chief Operating Officer)” یا “خادم” پیشنهاد می‌شود. نقش آنها این است که به طور مستقیم به محل کار بروند و بررسی/مشاوره/نظارت/هماهنگی/پشتیبانی/شرکت در جلسات را انجام دهند تا ببینند چگونه تمام وظایف، به ویژه پروژه‌ها، پیش می‌روند، و نوعی نقش روان‌کننده ایفا کنند. همچنین، ۳ نفر به صورت چرخشی نقش نماینده قدیسان مذبح پیروزی را بر عهده می‌گیرند.
در فرآیند کاری سنتی، بخش مربوط به تأیید، در مورد کارهای عادی، بر اساس الزامات تعیین شده توسط قانون رویه، با بررسی/بررسی مجدد/قضاوت توسط همه اعضای وظیفه جایگزین می‌شود.
در رابطه با پروژه‌ها، پسوند “تیم” به نام پروژه اضافه می‌شود؛ به عنوان مثال، افرادی که برای “پروژه اتاق بشارت 종로” کار می‌کنند، “تیم اتاق بشارت 종로” می‌شوند. این تیم نیز حداقل از ۳ نفر تشکیل می‌شود، و نماینده به صورت چرخشی توسط اعضا انتخاب می‌شود.
قانون رویه و سیستم مدیریت مذبح
محتوای مبنای تمام فرآیندهای کاری ابتدا در قالب قانون رویه تعریف می‌شود، و سپس امور از طریق سیستم مدیریت مذبح که بر اساس قانون رویه عمل می‌کند، انجام می‌شود.
سیستم مدیریت مذبح یک سیستم توزیع شده است که شامل گره‌های محلی است که هر مذبح می‌تواند به طور مستقل آنها را اداره کند، و با مفهوم گره‌های منطقه‌ای، گره‌های ملی و گره‌های جهانی که آنها را به هم متصل می‌کنند، در صورت نیاز قابل گسترش است.